Vandaag stond de wedstijd tegen SVGG3 uit Mechelen op het programma. In vele opzichten een kopie van de uitwedstrijd die we destijds tegen Silvolde speelden, ook 1-1. Alleen de doelpunten kwamen iets anders tot stand. U weet misschien nog wel op welke geweldige wijze ondergetekende toen de bal vanaf ongeveer 40 meter over de keeper heen lepelde?

Allereerst miste het uitspelende team uit Miste een heel aantal spelers. Om diverse redenen was de selectie vandaag erg uitgedund, qua aantallen dan wel te verstaan. Jeffrey kon zijn clubje uit Rotterdam voor het eerst in 18 jaar weer eens een kampioenschap binnen zien halen en dit leverde hem al op zaterdag hevige buikkrampen op. Daarnaast moest er thuis nog van alles geregeld worden voor de komst van MEC4 bij zijn moeder in de tuin. We waren namelijk uitgenodigd, omdat we dit seizoen al drie keer wisten te winnen. Jelle en Wander waren, door gunstige resultaten uit het verleden, wederom opgeroepen bij het derde. Renze zat ondertussen weer in de zandbak van Qatar met kraantjes te spelen. Bas Klumper moest de wedstrijd helaas aan zich voorbij laten gaan, omdat hij een enkelblessure heeft opgelopen. Tijdens het werken met de nieuwe demo waar hij vanaf nu gras mee kan halen, was hij zo onder de indruk van al het technische vernuft dat hij ergens bleef steken. Tenminste zo doet hij zelf geloven. In de middag kwam hij bij de afspraak met Anja zelfs op de pantoffels om zijn blessure kracht bij te zetten. Of hij moet zich zo thuis hebben gevoeld in het Corlese dat hij daarom met zijn huissloffen kwam opdraven? We misten hierdoor onze gebruikelijke laatste man en dus mocht ‘stand-in’ Dave weer eens aan de bak. Iets wat hij zelf erg fijn vond, want het was één van onze verste uitwedstrijden en Dave vindt het rijden naar uitwedstrijden misschien wel het mooiste van het hele voetbal. Nadat Dave zijn hele lichaam in heeft gebalsemd met HotPot® kan hij het gelukkig nog zo’n kwartiertje volhouden. Na dat kwartiertje mag ondertekende aantreden. De verwachte spierpijn van de hardloopwedstrijd van de zaterdag bleef gelukkig uit, waardoor ik het de hele wedstrijd vol kon houden. Randy, die nog met zijn hoofd in de wolken zat na het behalen van de Europacupfinale afgelopen donderdag in Lyon, weet MEC op Kasper Dolberg-achtige wijze, op voorsprong te zetten. Via een snelle counter prikt onze gelegenheidsspits de 1-0 in de lange hoek. Met deze stand gaat MEC ook de rust in. In de rust wordt er nogal geklaagd over het warme weer. Niet dat het vervelend is om in te voetballen, maar Arjen zit met zulk weer alleen maar met zijn hoofd na te denken over of de maïs er al niet veel eerder in had gemoeten. Wegens een gebrek aan planningsvaardigheden heeft deze boer zijn gewassen dit jaar erg laat gezaaid en moet hij onverhoopt de aankomende gezellige middag aan zijn neus voorbij laten gaan…

In de tweede helft weet Mechelen de wedstrijd steeds meer naar zijn hand te zetten en maakt dan ook op het uur de 1-1. MEC weet echter een gelijkspel uit het vuur te slepen en komt daarmee op elf punten. Hiermee eindigen we dit seizoen niet op de laatste plek, hier werd een paar weken geleden al afscheid van genomen in het duel met de directe concurrent uit Bredevoort. Na de wedstrijd werd er een Duits biertje onder de douche in Mechelen gedronken op het feit dat Tom zijn eigen huis heeft gekocht. Toen we weer thuis waren zijn we ’s middags gezellig bij Anja de Roos in de tuin gaan zitten genietend van een gehaktballen, hamburgers en koude pilsjes. Tussendoor waren we getuige van het historische middagje dat Feyenoord ons voorschotelde, Jeffrey was na 1 minuut wedstrijd in De Kuip plots van zijn buikpijn af.

Volgende week zondag spelen we nog één wedstrijd, thuis tegen Gendringen. Een wedstrijd waarin we afscheid gaan nemen van een icoon uit het vierde, Nick Vooijs beëindigd dan zijn memorabele (voetbal)carrière. Komt dit alleen zien, voor u het weet zult u deze ongrijpbare maar zelf grijpgrage buitenspeler nooit meer kunnen aanschouwen op de groene velden achter café Den Tappen. Een uitstervend ras zeg maar, daar hebben we er bij MEC niet zoveel meer van.

Was getekend, Bas Roerdink.

Copyright © 2018 Voetbalvereniging MEC. Alle rechten voorbehouden.